Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

15 ΧΡΟΝΙΑ



15 Σεπτεμβρίου 1999.
Η πρώτη μου μέρα στην πρώτη μου δουλειά. 9:00 το πρωί χώθηκα σε στοίβες βιβλίων στο βιβλιοδετείο Ζ. Πηγής &Μάνης, χώρος που στεγάζει εργαστήρια από το τέλος της δεκαετίας του ΄60.
Λίγα χρόνια μετά -Νοέμβρης 2007- το εργαστήριο έγινε δικό μου.
Πόσα βιβλία; Πόσα υλικά- πόσα κιλά χαρτί, πόσα τομάρια δέρμα, πόσα τόπια υφάσματα, πόσα μέτρα κλωστές και πόσα λίτρα κόλλας; Πόσες μυρωδιές;
Πόσα εργαλεία; Χρησιμοποιώ εργαλεία που δουλεύουν αδιάκοπα για πολλές δεκαετίες, αλλά να που και τα δικά μου αγορασμένα καινούρια- το πρώτο μου κόκαλο βιβλιοδεσίας, το πρώτο μου σουβλί, το πρώτο μου πινέλο- κλείνουν 15ετία στα χέρια μου.
Κύλισε ο χρόνος με πολλή χαρά και πολλή κούραση. Μάλλον πάνε μαζί αυτά τα δύο.
Σήμερα μπήκαν πρώτοι πελάτες της εβδομάδας δυο παλικάρια. Πριν μου δείξουν τι ήθελαν να τους φτιάξω, έκαναν την εξής εισαγωγή; "Είστε η Θάλεια; Σας ψάχνουμε  γιατί μας είπαν πως αν δεν μπορείτε να μας εξυπηρετήσετε εσείς δεν θα μπορέσει κανείς". Όσο κι αν δεν ανταποκρίνεται αυτό στην πραγματικότητα (υπάρχουν υπέροχοι τεχνίτες εκεί έξω), μια τέτοια κουβέντα δεν μπορεί παρά να με συγκινεί και να με γεμίζει χαρά και δύναμη για τον -ενίοτε δύσκολο- δρόμο που διάλεξα. Αν μη τι άλλο, ευχαριστήθηκα την πορεία.
Όσοι από εσάς βγάζετε και χαϊδεύετε από τη βιβλιοθήκη σας εκείνο το βιβλίο που σας έδεσα, όσοι από εσάς εκτιμάτε τον κατάλογο για το εστιατόριό σας που βγήκε από το εργαστήριο, όσοι φυλάξατε πράγματα αγαπημένα σε κουτί φτιαγμένο από τα χέρια μου, όσοι από εσάς συνεργαστήκατε μαζί μου και με εμπιστευτήκατε, να ξέρετε πως έχω χαρεί αφάνταστα τη διαδικασία (καθώς αγαπώ πολύ τη δουλειά μου) και πως σας ευχαριστώ από καρδιάς για την συμπαράσταση και την προτίμησή σας.
15 χρόνια και συνεχίζουμε.
Θάλεια.